Ιεροσόλυμα : πρότυπο χριστιανικών κοινοτήτων – Μια συζήτηση στο Voicethread!!!

https://voicethread.com/?#u4008816.b5005655.i25407373

Ελάτε να συζητήσουμε ζωντανά!!!

4 thoughts on “Ιεροσόλυμα : πρότυπο χριστιανικών κοινοτήτων – Μια συζήτηση στο Voicethread!!!”

1. Θεόφιλος Β., Γ1 : “Αυτά που δίδασκε ο Χριστιανισμός, η αγάπη, η καλωσύνη, η κοινοκτημοσύνη, ήταν επαναστατικές ιδέες για εκείνη την εποχή. Για παράδειγμα, όπως αναφέρει μέσα στο κείμενο, οι κλασικοί φιλόσοφοι θεωρούσαν ότι το έλεος και ο οίκτος είναι παθολογικά συναισθήματα, ατέλειες του χαρακτήρα που πρέπει να αποφεύγονται από όλα τα λογικά άτομα. Αντίθετα, ο Χριστιανισμός δίδαξε ότι το έλεος είναι μια από τις πρωταρχικές αρετές. Άλλη μια επαναστατική αρχή του Χριστιανισμού σύμφωνα με το κείμενο είναι ότι η χριστιανική αγάπη και φιλανθρωπία πρέπει να εκτείνονται πέρα από τα όρια της οικογένειας και της φυλής, σε όλους τους Χριστιανούς και όχι μόνο.

   Reply
2. Μαρία Καμπ., – Σαββίνα Ερ., Γ1 : Το κείμενο απαντά στην ερώτηση του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου με το να μας δώσει να συνειδητοποιήσουμε ότι στην εποχή της πρώτης χριστιανικής κοινότητας το έλεος συνεπαγόταν την παροχή μη δεδουλευμένης βοήθειας ή ανακούφισης και ήταν αντίθετο προς την τότε αίσθηση της δικαιοσύνης. Ο φιλεύσπλαγχνος Θεός αγαπάει τους ανθρώπους και απαιτεί από τους πιστούς Του να αγαπάει ο ένας τον άλλον. Η χριστιανική αγάπη και φιλανθρωπία πρέπει να εκτείνονται πέρα από τα όρια της οικογένειας και της φιλίας και πρέπει να επεκταθούν ακόμη και πέρα από τη χριστιανική κοινότητα.

   Reply
3. Άγγελος Κυρ., Γ1 : Η αγάπη ενός χριστιανού πρέπει να είναι πέρα από τα όρια της οικογένειας, της φυλής, ακόμα και πέρα από τη χριστιανική κοινότητα

   Reply
4. Μαρία Μυτ. Γ2 : Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος μας υπενθυμίζει συνέχεια στα έργα του ότι οι χριστιανοί πρέπει να είναι ενωμένοι, αγαπημένοι μεταξύ τους. Οι ενορίες πρέπει να ασκούν το έργο της φιλανθρωπίας και της αγάπης τους για τους ενορίτες τους που έχουν ανάγκη. Με τον έρανο αντιμετωπίζεται καλύτερα η φτώχεια, η αρρώστεια ακόμα και η μοναξιά των ανθρώπων. Τα νοσοκομεία, γηροκομεία, ορφανοτροφεία και κάθε είδους φιλανθρωπικά σωματεία χρειάζονται τη στήριξη των χριστιανών για να μπορέσουν να συντηρηθούν. Αν όλα αυτά τηρόντουσαν θα είμασταν σε πολύ καλύτερο δρόμο η κάθε πολιτεία και γενικότερα μετά ολόκληρη η χώρα.
   Το σημαντικότερο θέμα του αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου είναι η αγάπη και η ελεημοσύνη.

Αφιέρωμα στις Διακόνισσες : Οσία Μελάνη η Ρωμαία

Σαββίνα Μ., Γ2

Η μνήμη της τιμάται στις 8 Ιουνίου. Έζησε κατά τους χρόνους της βασιλείας του Ονουρίου (395 – 423 μ.Χ.), καταγόταν δε από τη Ρώμη, όπου γεννήθηκε κατά το 349-350 μ.Χ. Ήταν από πλούσια και σπουδαία οικογένεια. Συνεζεύχθη νεότατη τον ευγενή Ουαλέριο Μάξιμο και απέκτησαν δύο παιδιά. Σε ηλικία όμως 22 ετών όταν χήρευσε αποσύρθηκε σε προάστιο της Ρώμης και επιδόθηκε σε έργα φιλανθρωπίας, προστατεύοντας φτωχούς, περιθάλποντας ασθενείς, φιλοξενώντας οδοιπόρους, επισκοπτόμενη εξορίστους και φυλακισμένους. Προσέφερε πολλά σε ναούς και μονές. Αργότερα έφυγε από την Ρώμη και πήγε στην Αίγυπτο, όπου επισκέφθηκε διάφορες περιοχές, στις οποιες υπήρχαν μοναστήρια. Το 378 μ.Χ. βρισκόταν στα Ιεροσόλυμα όπου έχτισε Μονή στο όρος των Ελαιών συγκεντρώνοντας πολλές “παρθένους’ (μοναχές), οι οποίες είχαν κλίση στο μοναχικό βίο, για τη συντήρηση των οποίων είχε  αναλάβει η ίδια όλες τις δαπάνες. Μετά από 30 χρόνια παραμονής στην Ανατολή, επέστρεψε στη Ρώμη για να στηρίξει την εγγονή της Μελάνη τη νεωτέρα στην απόφασή της να γίνει μοναχή. Αρχές του ε’ αιώνα μ.Χ., (403) επιστρέφει στα Ιεροσόλυμα, όπου κοιμήθηκε εν Κυρίω στις 8 Ιουνίου του έτους 410. Η οσία Μελάνη έχαιρε εκτιμήσεως του ιερού κλήρου, των μοναχών και του χριστεπώνυμου πληρώματος γιατί προσέφερε πολλά γι αυτό και η φήμη της ήταν μεγάλη.

Μια έρευνα στο μάθημα 3ο : Πεντηκοστή – Σχόλια και αποτελέσματα

 

Στα πλαίσια του τρίτου μαθήματος της Γ’ Γυμνασίου, Πεντηκοστή, και με αφορμή το σχολιασμό του κειμένου της σελίδας 17 : “αγιότης σημαίνει απελευθέρωση ή μάλλον ελευθερία… μορφές… β) απελευθέρωση από το πάθος του εγωκεντρισμού – άσκηση και θεραπεία”, πραγματοποιήσαμε με την ελεύθερη θέληση και επιθυμία των μαθητών της Γ΄ Γυμνασίου μιά έρευνα με θέμα :“Για μια βδομάδα προσπαθήστε να επικοινωνήσετε με τους συνανθρώπους, τους διπλανούς, τους γνωστούς, τους φίλους, τους αγνώστους βλέποντάς τους ως δυνάμει “θεανθρώπους” κατά χάριν, δηλαδή ως ανθρώπους μεταμορφωμένους από το Άγιο Πνεύμα σε ξεχωριστούς ανθρώπους που βιώνουν στην πράξη την δυνατότητα να μοιάζουν στον Θεό με την ελεύθερη θέλησή τους. Καταγράψτε κατόπιν τί συναισθήματα σας γεννήθηκαν από την εμπειρία αυτή, πόσο διαφορετικός σας φάνηκε ο κόσμος γύρω σας με τέτοια οπτική των συνανθρώπων σας, τί επίδραση είχε στους συνανθρώπους σας η δική σας αυτή οπτική και συμπεριφορά“.
Και να τα αποτελέσματα της έρευνάς μας!
ΣΑΒΒΙΝΑ Μ., Γ2 : Βλέποντας ως δυνάμει “θεανθρώπους” όλους τους συνανθρώπους μου άρχισα να νοιώθω πρωτόγνωρα συναισθήματα. Κατ΄ αρχάς άρχισα να βλέπω τον εαυτό μου διαφορετικά. Ανεξάρτητα αν μου ήταν κάποιος γνωστός, φίλος, ξένος, μόνο και μόνο σκεπτόμενη ότι είμαστε όλοι ίδιοι, με δυνατότητα να γίνουμε “θεάνθρωποι”, να μοιάζουμε στον Χριστό, ένοιωθα σεβασμό προς αυτόν κι ότι είμαστε “αδέλφια”.Άρχισα, επίσης, να παρατηρώ στον εαυτό μου ότι άλλαζα τρόπο σκέψης, αλλά και αντιμετώπισης των ανθρώπων, γιατί είμαστε όλοι “ίδιοι”. Επιπλέον, εάν μιλάς με κάποιον, σκέφτεσαι ότι είναι σαν να μιλάς με τον Θεό. Αν και στην αρχή δεν ήξερα πώς να εφαρμόσω στην καθημερινότητα μια τέτοια προτροπή, ότι όλοι είναι δυνάμει “θεάνθρωποι”, όταν άρχισα να φέρομαι έτσι, κατάλαβα το πραγματικό νόημά της.
Μαρία Μύτ., Γ2 : “Κατ΄ αρχήν ένοιωσα δέος γιατί σκέφτηκα πως όταν βλέπω μπροστά μου τον Θεάνθρωπο Χριστό πόσο λίγη και μικρή θα φαίνομαι μπροστά Του, πόσο τυχερή, ταυτόχρονα, είμαι που Τον έχω γνωρίσει, ειμαι πρόθυμη να μάθω όσο γίνεται περισσότερα για Κείνον. Να Τον μιμηθώ δηλαδή. Σίγουρα ένοιωσα αγάπη και ασφάλεια που ήμουν δίπλα στους συνανθρώπους μου όταν τους έβλεπα μ΄ αυτόν τον τρόπο, ότι ήταν πολύ θετικό να μαθαίνω να ακούω όσα λένε, να δίνω σημασία και να μαθαίνω απ΄ εκείνους διαφορετικούς τρόπους να βλέπω τον κόσμο”.
Έλενα Μ., Γ2 : “Τα συναισθήματα που είχα όταν έβλεπα τους συνανθρώπους μου για μια βδομάδα σαν δυνάμει Θεανθρώπους, να μοιάζουν δηλαδή στο Χριστό ήταν εντελώς διαφορετικά. Σεβόμουν και αγαπούσα τους πάντες, ανεξαιρέτως ηλικίας, φύλου, εθνικότητας και θρησκείας. Τους βοηθούσα στις δυσκολίες τους, προσπαθούσα να τους κάνω να διασκεδάζουν, να περνούν καλά. Όλα αυτά όμως θα ήταν καλύτερο να τα εφαρμόζαμε σε όλους τους ανθρώπους καθημερινά και για πάντα κι όχι μόνο για μια εβδομάδα. Έτσι θα φτιάξουμε ένα κόσμο όπου η αγάπη, η φροντίδα, η γαλήνη, η ηρεμία, η σιγουριά συναισθήματα θετικά και ευχάριστα θα τα αισθανόμασταν συνεχώς και θα ήταν τρόποι της καθημερινότητάς μας!”.
Μ. Γιάννης, Γ2 : “Δεν βρίζαμε, δεν χτυπούσαμε κανέναν, δεν κοροϊδεύαμε, φερόμαστε καλύτερα. Αν και δεν το τηρήσαμε ουσιαστικά παρά για λιγότερο από μια μέρα!).
Σαββίνα Ερ., Γ1 : Βλέποντας τον συνάνθρωπό μου ως θεάνθρωπο νοιώθω δέος και μεγάλη ευγνωμοσύνη για αυτό που μου έχει συμβεί. Ο κόσμος γύρω μου έχει αλλάξει. Έχει γίνει καλύτερος! Η φύση, οι άνθρωποι, ολόκληρη η οικουμένη είναι γαλήνια. Αμέσως σβήνει το μίσος, η κακία, ο φθόνος που επικρατεί γύρω. Παντού επικρατεί ειρήνη και αγάπη. Τα πρόσωπα όλων είναι φωτεινά, χαμογελαστά. Υπάρχει μόνο αλληλοβοήθεια και σεβασμός. Η πείνα, η δυστυχία, ο πόνος, ο πόλεμος γίνονται παρελθόν πια!
Σκεύος Μ., Γ2 : Όταν βλέπουμε τον διπλανό μας ως Θεάνθρωπο συμπεριφερόμαστε πιο ωραία σε εκείνους και σε όλο τον κόσμο. Επίσης πιστεύω ότι θα αλλάζαμε και τους άλλους ανθρώπους γιατί αν βλέπανε ότι όλοι άλλαξαν θα άλλαζαν κι αυτοί.
Μανόλης – Σάββας Μ., Γ2 : Ένοιωσα δέος, συγκίνηση και μεγάλη χαρά. Το πρώτο πράγμα που έκανα ήταν να ευχαριστήσω το Θεό που με αξίωσε να ζήσω κάτι τέτοιο. Μου ερχόταν να πλησιάσω κάθε συνάνθρωπό μου να του φιλήσω το χέρι και να του συστηθώ ταπεινά, να τον γνωρίσω ουσιαστικά. Καθόμουν να ακούσω ό,τι έλεγε με διάθεση να ακολουθήσω τις καλές συμβουλές του στη ζωή μου.
Θανάσης Στ., Γ3 : Βλέποντας όλους τους ανθρώπους ως Θεανθρώπους νοιώθουμε αγάπη ακόμα και για τους εχθρούς μας, δεν νοιώθουμε εγωϊσμό αλλά χαρά, νοιώθουμε ελεύθεροι να επιτρέπουμε στους άλλους να είναι διαφορετικοί από εμάς, θυσιαζόμαστε για τους συναθρώπους μας και δεν νοιώθουμε την αδικία.
Θεόφιλος Β., Γ1 : Βλέποντας τον άλλον ως Θεάνθρωπο και εικόνα του Θεού ξεπερνάμε τον εγωϊσμό μας και νοιώθουμε αδελφοσύνη να μας δένει με όλους τους συνανθρώπους μας κα με όλα τα πλάσματα του Θεού. Και αυτό μας βοηθάει να ξεπεράσουμε κάθε συμπεριφορά που μας απομακρύνει από τον συνάνθρωπό μας και μας βοηθάει επίσης να βιώσουμε την ταπεινοφροσύνη, αφού συνειδητοποιήσουμε πόσο ασήμαντοι είμαστε μπροστά στο μεγαλείο της δημιουργίας. Επίσης μας βοηθάει να αναπτύξουμε συναισθήματα αγάπης, κατανόησης, αλληλοβοήθειας. Με αυτόν τον τρόπο νοώθουμε όλοι σαν μέλη μιας μεγάλης οικογένειας, όπου ο καθένας μπορεί να έχει την υποστήριξη του άλλου και δεν θα νοιώσει ποτέ μόνος.
Αντώνης Σβ., Γ3 : Βλέποντας τον φίλο μου ως Θεάνθρωπο ένοιωσα μέσα μου αδελφοσύνη και γαλήνη. Ένα πνεύμα αγάπης και κατανόησης, οργάνωσης αλλά και συλλογικότητας.
Ιωάννα Χ., Γ3 : Ένοιωσα ωραία και οικεία με τους συνανθρώπους μου. Απολάμβανα την παρέα τους, ένοιωσα εμπιστοσύνη και δεν ένοιωσα καθόλου κακία ή αντιπάθεια για κανένα τους.
Ευανθία Στ., Γ3 : Το να βλέπεις το συνάνθρωπό σου σαν Θεάνθρωπο κατά χάριν προκαλεί συναισθήματα τόσο έντονα που είναι δύσκολα να τα νιωσει κανείς στη ζωή του. Αρχικά, αισθάνθηκα θαυμασμό για τον συνάνθρωπό μου που μου φαινόταν διαφορετικός τις υπόλοιπες φορές που τον αντίκρυζα. Ακόμα, έντονο ήταν το συναίσθημα του σεβασμού για κάθε άνθρωπο αφού μαζί με την ανθρώπινη έβλεπα και την θεϊκή του φύση. Επίσης, αισθάνθηκα ευχαρίστηση να βλέπω τους ανθρώπους γύρω μου και τους ακούω γιατί η κάθε κίνηση και λέξη τους μου φαινόταν ξεχωριστή ιδιαίτερη και επωφελής. Τέλος, βλέποντας τον συνάνθρωπό μου σαν Θεάνθρωπο κατά χάριν αισθάνθηκα δέος, αφού έβλεπα όλους τους ανθρώπους γύρω μου με έναν ξεχωριστό και διαφορετικό τρόπο από τις άλλες φορές, εναν τρόπο που δεν μπορεί εύκολα να περιγράψει κανείς.
Θεμελίνα Κ., Γ1 : Ένοιωσα ιδιαίτερα τυχερή όταν συνειδητοποίησα ότι η διπλανή μου, βαπτισμένη κι εκείνη σαν κι εμένα, είναι δυνάμει και κατά χάριν Θεάνθρωπος, δηλαδή προορισμένη να μοιάσει στον Θεάνθρωπο Χριστό, όπως κι εγώ, άλλωστε. Την αντιμετώπισα με μεγάλο σεβασμό, γιατί ήταν μία διαφορετική και σημαντική ύπαρξη. Με έκανε να νοιώθω τη διάθεση συνεχώς να διευρύνω τις γνώσεις μου για τον Χριστό, να συνειδητοποιώ τα λάθη μου και να τα διορθώνω. Κι όμως, είναι απλώς η καλύτερή μου φίλη!!

Ποιος λόγος οδήγησε στην εκλογή των επτά Διακόνων και γιατί το έργο τους ήταν τόσο σημαντικό για την Εκκλησία;

άσκηση 2 σελ. 20 του βιβλίου.
Οι απόστολοι αφού συγκέντρωσαν όλους τους μαθητές τους παρότρυναν να εκλέξουν επτά άνδρες με καλή φήμη και γεμάτους σοφία για να ασχοληθούν αυτοί με τη διακονία των τραπεζών αγάπης, ώστε εκείνοι (οι Απόστολοι) να αφοσιωθούν απερίσπαστοι στο κήρυγμα. Πράγματι, η Εκκλησία εξέλεξε επτά άνδρες και οι Απόστολοι τους χορήγησαν το Άγιο Πνεύμα. Αυτοί οι επτά ονομάστηκαν Διάκονοι, γιατό το έργο τους ήταν η ανιδιοτελής προσφορά υπηρεσιών στην Εκκλησία

Πετρούλα Μ., Γ2

Ο λόγος που οδήγησε στην εκλογή των επτά διακόνων ήταν ότι χορήγησαν το άγιο Πνεύμα αυτοί οι επτά άντρες ονομάστηκαν Διάκονοι και είχαν ελληνικά ονόματα. Το γεγονός αυτό μας δείχνει τον ελληνορωμαϊκό πολιτισμό πώς επηρεάζει την Εκκλησία και διευκόλυνε την εξάπλωση της διδασκαλίας του Χριστού στον εθνικό κόσμο.

Μαρία Μαρ., Γ2

Τα προσόντα του Διακόνου που αναφέρει ο απόστολος Παύλος είναι ότι πρέπει κάθε διάκονος να είναι κατ΄ αρχήν ήρεμος, να προσφέρει την αγάπη του στους ανθρώπους με όλο του το είναι, να προσέχει και να φροντίζει το σπίτι του Χριστού, την Εκκλησία, να κάνει υπακοή, να υπομένει τα πάντα για να είναι η ψυχή του ήρεμη και γαλήνια. Να φροντίζει τον συνάνθρωπό του με αγάπη και όχι με αγγαρεία. Να δίνει ελεημοσύνη, να συγχωρεί, να αγαπάει χωρίς διακρίσεις, να υπομένει, να υπακούει, να νοιάζεται, να συντρέχει σε κάθε δύσκολη στιγμή τον συνάνθρωπο, να γιατρεύει τις ψυχές αλλά και τα σώματα των συνανθρώπων τους.

Οι διακόνισσες στην πρώτη εκκλησία φρόντιζαν τους ανθρώπους, τους έδιναν αγάπη μέσα από την καρδιά τους χωρίς διάκριση. Ένοιωθαν πως υπηρετούσαν τα παιδιά του Θεού, τον ίδιο τον Θεό. Γι αυτό η καρδιά τους, η ψυχή τους δεν κουραζόταν. Καθάριζαν, γιάτρευαν, έδιναν ελεημοσύνη, βοηθούσαν όπου χρειαζόταν. Είχαν περίσσια αγάπη στην ψυχή τους.

Μαρία Μυτ., Γ2

• Γνωρίζουν την αποστολή τους με καθαρή συνείδηση
• Περνούν από δοκιμασίες  και μετά αναλάμβαναν την υπηρεσία της διακονίας
• Οι γυναίκες που πρόκειται να χειροτονηθούν Διακόνισσες έπρεπε να είναι σεμνές, νηφάλιες και να εμπνέουν εμπιστοσύνη.
• Οι διάκονοι ή οι διακόνισσες να είναι σύζυγοι μιας μόνο γυναίκας/άνδρα, να είναι καλοί γονείς και να διοικούν σωστά τα σπίτια τους.

Έλενα Μ., Γ2

Η Εκκλησία και η Ιστορία της
http://flashcards.educationlabs.com/Default.aspx#/Play/?deckid=17946
Παίξετε μαζί με την Μάγκου Έλενα και τη Μάρακα Μαρία

Μια φυλετικά διαχωρισμένη τάξη – Μια συζήτηση για το διαφορετικό και πώς αντιμετωπίζεται με το πνεύμα της ορθόδοξης Πεντηκοστής!

Μια φυλετικά διαχωρισμένη τάξη – Μια συζήτηση για το διαφορετικό και πώς αντιμετωπίζεται με το πνεύμα της ορθόδοξης Πεντηκοστής!

Μία ημέρα μετά τη δολοφονία του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ το 1968, η Jane Elliott πήγε να διδάξει στο δημοτικό της πόλης της στην Άιοβα, όπου κατοικούσαν μόνο λευκοί. Χώρισε τους μαθητές της σε δύο ομάδες, εκείνους με γαλάζια μάτια κι εκείνους με καφέ μάτια, και αποφάσισε να τους δώσει ένα γερό μάθημα κατά των φυλετικών διακρίσεων

<iframe width="640" height="360" src="//www.youtube.com/embed/SXueRD_mCEU?feature=player_embedded" frameborder="0" allowfullscreen></iframe>

Δείτε σε :

http://alliotikathriskeytika.blogspot.gr/2013/09/blog-post_3336.html?utm_source=feedburner&utm_medium=email&

Ιστορία του Παρελθόντος από τον Χρήστο Μπουλαφέντη

Ιστορία του Παρελθόντος από τον Χρήστο Μπουλαφέντη

http://prezi.com/un-iihrt22m9/?utm_campaign=share&utm_medium=copy&rc=ex0share